شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید: <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">Adblock test (Why?)

شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید: <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">Adblock test (Why?)

اون روز مهران، جوابِ آزمایش های خاله رو برام فرستاده بود که چک اش کنم، پشت سر آزمایشا هم یه فیلم فرستاده بود. باز کردم دیدم که فیلم از خودمه. یک هفته قبل از شروع قرنطینه رفته بودیم خونه ییلاقی و من توی حال خودم با اره افتاده بودم به جونِ یه شاخه ی بزرگ هیزم و بی توجه به همه جا واسه خودم اره میکردم. ...

خاطرات مدرسه ی دخترا مثل خاطرات سربازیِ پسراست. تا اسمش میاد همشون میگن شیطون و بی نظم و حاضر جواب و درس نخون و خلاصه ته خلاف مدرسه شون بودن. بدین صورت اون عنترهایی هم که اون موقع ها واسه معلما گل میاوردن و هی یاداوری میکردن "خانم قرار بود امتحان بگیرین" و "آقا این تحقیق رو خودم انجام دادم واسه کلاس...

به فرزندان خود شنا، تیراندازی ، اسب سواری و ترجیح دادن خاله ی واقعی به فک و فامیلا و در و همسایه را بیاموزید. البته هر کار کردیم، یومونچه فعلا نیاموزیده.

میدونین، اولین فحش رو وقتی میخورین که واسه پیشواز خط تلفنتون آهنگ پیشواز میذارین. چون ما نمیتونیم بشماریم ببینیم چند تا زنگ خورده که سریع قطعش کنیم.

وقتی میپرسین کی طرحم تموم میشه، دلم میخواد یه ساعت قربون بلای روی ماه و چشمای قشنگتون برم، که اینقده لطف دارین و منو ۵ سال جوون تر می بینین. خیر ببینین الهی❤

"بچه اتَ نَزَن که کِندِ همسایه ات تَش بِگِره" معنی کلمه به کلمه اش میشود اینکه: برای اینکه باسن همسایه ات بسوزد، بچه ات را کتک نزن. که یعنی برای حرص دادن دیگران نباید به خودت ضرر بزنی.

آخرین باری که دل تنگ نبودم رو یادم نمی یاد.

یک چیزهایی هم هست که نمیخواهم به آنها فکر کنم. واقعا نمیخواهم. بخدا نمیخواهم. به همین خاطر یکی یکی میگذارمشان توی یک صندوقچه ی فولادی و درش را چهار قفله میکنم و صندوقچه را می اندازم وسط دریا و راحت و فارغ راه رفته را برمیگردم. غافل از اینکه دریا هم این حرفهای مگو را پس زده و صندوقچه عین یک جنازه ی م...

میدونی خونه مون چی کم داره؟ یه بالکن یا پنجره ی رو به خیابون که از اونجا بتونم منتظر اومدنت بشم. #میم

چند سال پیشا توی مدرسه یه شاگردی داشت که میز و صندلی و در و دیوار و کتاب و دفترش رو پر کرده بود از حسن و البته قلب. هر چی بهش میگفت ول کن این حرفا رو بچسب به درست! دختره جواب میداد کدوم صحبتا خانم؟ اینجا همش نوشتم حُسن. چند وقت پیشا توی خیابون دیدتش و احوالش رو پرسیده بود. اوضاعش با حُسن کذایی حسنه ...

حالا یه مدت هم به جای اینکه بهم بگین "اردی بهشتی با احساس"، صدام کنین "رمضونی جذاب" تا ببینم چی پیش میاد.

این ویدیویی که از باز شدن در حرم امام رضا منتشر شده و این دویدن و شوق مردم برام خیلی آشناست. من کلا یک بار قسمت شده برم عتبات. سال 79 و اونم خانوادگی. اون موقع هنوز صدام جولان میداد و عکس بزرگش تو

نمیدونم این خر افسردگی با کس دیگه ای کار نداره، که خواب و خوراک و ریدنش دم خونه ی ماست؟

آپارتمانی که ما اجاره کرده ایم سه خوابه است. منتهی یکی از اتاق خواب ها بخاطر اینکه تعدادی از وسایل صاحب خانه ی خارج نشین آنجاست، مهر و موم شده. و حالا شاید باورتان نشود ولی جانم در میرود که بدانم آ

روزها که از غارم میام بیرون یه پرنسس ام با لباس سفید و کفش صورتی. غروبا اما تبدیل میشم به دیو. خورشید که میره پشت کوه، سروتونین ها رو هم با خودش می بره.

دختر خاله ام توی گروه خانواده پیام داده: "شیر رو برا اینکه ماست کنیم باید یه مقدار ماست اضافه کنیم دیگه.کلا میگم ماست از اول از چی درست شد؟" خلاصه اینکه در روز n ام قرنطینه، کار از نون پختن و شیرینی پزی و سلمونی گذشت و به فلسفه رسید.

اولین افطار 97 اولین افطار 98

و البته یکی از مخاطبین عزیز هم به دور از هیاهوی پاندمی، عکس خودش و همسرش رو پای سفره ی عقدش گذاشته پروفایلش، که سایز سفره ی عقد مذکور، بدون اغراق شاید یکی دو متر از متراژ کل خونه ی من کمتر بود.